Starbucks rozważa sprzedaż części udziałów w japońskim biznesie lub debiut giełdowy po transakcji w Chinach

Starbucks (SBUX) przygląda się różnym opcjom dla swojej działalności w Japonii. W grę wchodzi m.in. sprzedaż części udziałów albo debiut giełdowy (IPO) japońskiej jednostki.

Firma prowadzi Starbucks Japan jako w pełni zależną spółkę od 2015 roku. Teraz przegląd opcji pojawia się po niedawnej transakcji, w ramach której Starbucks sprzedał większościowy pakiet w swoich operacjach w Chinach.

Japonia jest dla Starbucks jednym z kluczowych zagranicznych rynków obok Stanów Zjednoczonych i Chin. W kraju o ugruntowanej kulturze kawowej marka działa w modelu obejmującym zarówno kawiarnie pod własnym szyldem, jak i powiązane produkty konsumenckie. Zmiana struktury własności może przełożyć się na sposób finansowania i zarządzania japońską częścią biznesu.

Rozważanie sprzedaży udziałów lub IPO sugeruje, że Starbucks może dążyć do bardziej „asset light” (lżejszego kapitałowo) modelu na wybranych rynkach zagranicznych. Dla inwestorów notujących akcje SBUX potencjalny efekt decyzji będzie dotyczyć m.in. sposobu alokacji kapitału między dojrzalszą działalnością a nowszymi inicjatywami oraz tego, jak firma będzie konstruować współpracę w Azji.

Warto też pamiętać o uwarunkowaniach spółki: akcje są notowane przy konsensusowej wycenie analityków na poziomie US$106,25, podczas gdy kurs wynosi US$101,68 (różnica ok. 4,5%). Jednocześnie szacowana relacja kursu do wartości godziwej wskazuje na 42,9% powyżej tej wartości. W ostatnich 30 dniach notowania spadły o 4,8%.

Kluczowe będą kolejne szczegóły ewentualnej transakcji: wysokość wpływów ze sprzedaży pakietu lub IPO, sposób wykorzystania środków oraz to, czy Japonia przejdzie w kierunku modelu bardziej franczyzowego lub joint venture (wspólnego przedsięwzięcia), co może zmienić intensywność nakładów kapitałowych.

Przy jednocześnie wysokim wskaźniku P/E na poziomie 77,5 oraz raportowanej ujemnej wartości kapitałów własnych po stronie akcjonariuszy, inwestorzy będą zwracać uwagę na ryzyko realizacyjne związane z kolejną reorganizacją.