Dlaczego potencjalny układ USA–Iran może nie być „gołębi” dla Fed

Wzrost nadziei na szybki układ pokojowy USA–Iran wywołał silną hossę na rynku obligacji skarbowych, sprowadzając wycenę przyszłych decyzji Fed do końca roku poniżej poziomu odpowiadającego co najmniej jednej pełnej obniżce stóp.

Bank of America zwraca jednak uwagę, że taki odczyt może być zbyt optymistyczny. W notatce firmy wskazano, że scenariusz umiarkowanie wyższych cen ropy może popchnąć Rezerwę Federalną w stronę podwyżek, a nie cięć.

Aditya Bhave, ekonomista BofA, kwestionuje tezę, że samo zawarcie porozumienia automatycznie przełoży się na szybsze łagodzenie polityki pieniężnej. W jego ocenie najbardziej „jaskrawy” dla Fed wariant, czyli najbardziej jastrzębi, to sytuacja, w której ropa WTI będzie utrzymywać się w przedziale 80–90 USD. To właśnie zakres, w którym — jak zakłada — porozumienie może „zakotwiczyć” ceny ropy.

„Nasze stanowisko od marca jest takie, że najbardziej jastrzębi scenariusz to umiarkowany wzrost cen ropy: na tyle duży, by pojawiły się kilka dziesiątych punktu procentowego efektu przeniesienia do podstawowego PCE (PCE bez komponentów zmiennych), ale na tyle mały, by nie rodził istotnego ryzyka w dół dla aktywności i rynku pracy”, powiedział Bhave. „Porozumienie, które pozwoli WTI rozliczać się w okolicach 80–90, może doprowadzić dokładnie do takiego wyniku”.

BofA opisuje tę zależność w swoim uproszczonym podejściu do ryzyk. Według tego modelu ryzyka inflacyjne dla realizacji podwójnego mandatu Fed osiągają maksimum w strefie 80–110 USD za WTI. Z kolei ryzyko wzrostu bezrobocia wyraźnie rośnie dopiero powyżej poziomu 120 USD.

W logice BofA porozumienie, które usuwa „ogonowe” ryzyko geopolitycznej premii za ropę, mogłoby utrzymać surowiec w pasie wrażliwym na inflację. Jednocześnie ograniczyłoby ono obawy o rynek pracy, które w przeciwnym razie mogłyby dać Fed pretekst do cięć stóp.

Równolegle BofA podtrzymał swój szacunek tempa wzrostu PKB w II kwartale. W ich tzw. tracking estimate dynamika wynosi 2,7% kw/kw, w ujęciu skorygowanym sezonowo, na zannualizowanej podstawie, według stanu na 10 czerwca. Final sales (sprzedaż końcowa) wynosi 2,4%, konsumpcja osobista 2,6%, a inwestycje mieszkaniowe 2,8%.

Wydatki na sprzęt są na 4,1%, a eksport i import odpowiednio na 3,4% oraz 0,9%. Przekłada się to na ujemny wkład eksportu netto, który oszacowano na -1,055 bln USD. Bank utrzymuje oficjalną prognozę wzrostu PKB w II kwartale na poziomie 2,5%.

Tracking estimate została skorygowana wyżej w porównaniu z majową prognozą z 1 maja, kiedy BofA szacował 2,5%. Podwyżkę wspierały dane o amerykańskich payrolls opublikowane 5 czerwca, które podniosły szacunek do 2,8%. Później jednak wycena lekko osłabła po danych o bilansie handlowym i zapasach opublikowanych 10 czerwca.

BofA prognozuje też odczyt indeksu ISM na poziomie 45,5, czyli nieco poniżej konsensusu (46) i powyżej majowego wyniku końcowego (44,8).