Akcje IBM mogą być do 22,4% poniżej wartości godziwej, gdy rośnie zainteresowanie infrastrukturą AI

Ostatnie notowania IBM przyciągnęły uwagę inwestorów, gdy spółka handluje po 268,71 USD za akcję. Rynek zastanawia się, jak struktura biznesu — złożona z oprogramowania, konsultingu, infrastruktury oraz finansowania — przekłada się na obecną wycenę.

Notowania są ostatnio nerwowe: IBM odnotował +22,53% w skali 1 miesiąca, ale jednocześnie spada o 7,82% od początku roku. Dłuższe spojrzenie pokazuje jednak pozytywny trend: 5-letni łączny zwrot dla akcjonariuszy wyniósł 133,28%.

Najczęściej przywoływana wycena wskazuje wartość godziwą na 256,08 USD, czyli niżej niż ostatnie zamknięcie. Taki punkt odniesienia prowadzi do tezy, że akcje są w tym ujęciu lekko przewartościowane o 4,9%.

W tym scenariuszu IBM jest postrzegany jako „defensywny” wzrost technologii, który przechodzi w kierunku firmy opartej na oprogramowaniu i rozwiązaniach dla przedsiębiorstw napędzanych sztuczną inteligencją. Choć wzrost przychodów pozostaje umiarkowany, argumenty pod inwestycyjną tezę opierają się na poprawie struktury sprzedaży (większy udział oprogramowania), mocnych marżach oraz trwałych przepływach pieniężnych. W efekcie akcje mają być atrakcyjne dla tych, którzy chcą mieć ekspozycję na AI w środowiskach korporacyjnych, ale z niższą zmiennością niż w przypadku typowych, czysto „software’owych” spółek SaaS.

Jednocześnie to podejście może zostać zweryfikowane, jeśli realizacja strategii w obszarze AI i chmury hybrydowej zacznie się opóźniać. Ryzykiem pozostaje też to, czy poziom zadłużenia ograniczy możliwości reinwestowania, gdy warunki rynkowe pogorszą się.

Inny obraz wyceny przedstawia model DCF (zdyskontowane przepływy pieniężne). W tym ujęciu wartość godziwa dla IBM ma wynieść 346,23 USD, co oznacza, że kurs 268,71 USD miałby dawać 22,4% rabatu. To zderzenie wyników — z jednej strony wycena sugerująca niewielką nadwycenę względem 256,08 USD, z drugiej model DCF wskazujący wyraźnie wyższą wartość godziwą — podnosi pytanie, czy rynek zaniża trwałość przyszłych przepływów pieniężnych IBM, czy też model DCF jest zbyt optymistyczny w założeniach dotyczących wzrostu i marż.